افق نسل علی را قمری مهدی جان

خلق را رهبر صاحب نظری مهدی جان

پدر پیر خرد را پسری مهدی جان

بلکه بر ملت ایران پدری مهدی جان

هرکه خواهد رخ تا بنده احمد بیند

چهره منتقم آل محمد بیند

ای صفا بخش و شفا بخش دل وجان همه

ای طبیب ای همه دارو ودرمان همه

همه پروانه و تو شمع فروزان همه

همه جانباخته عشق توجانان همه

چه شود عقده زدل ها بگشایی ای دوست

از پس پرده غیبت به در آیی ای دوست

طعنه از دشمنت ای دوست شنیدن تا کی

به بدن پیرهن صبر دریدن تا کی

پیش رو بودن و روی تو ندیدن تاکی

بار هجران تو تا کی بردوش کشیدن تا کی

ما که نادیده تورا طالب دیدار شدیم

به کمند سر زلف تو گرفتار شدیم

یابن الحسن – یابن الحسن

گوش یاران تورا طعنه اغیار بس است

عاشق راز تورا این همه آزار بس است

قفس تنگ بر این مرغ گرفتار بس است

پیش رو بودن و نادیدن رخسار بس است

گلی از گلشن حسن تو نچینیم چرا ؟

ما بمیریم و جمال تو نبینیم چرا

یا صاحب الزمان

ما که پروانه صفت گرد غمت سوخته ایم

آتش عشق تو در سینه برافروخته ایم

قصه عشق تو را از ازل آموخته ایم

کز ولادت به رخت دیده دل دوخته ایم

پرتو حسن تو تا شام ابد در دل ماست

هر طرف روی کنی جای تو در محفل ماست

یابن الحسن – یابن الحسن

در مدح امام حسن ( ع )

------------------------------------

آنکه در ماه خدا شد ماه بی همتا تویی

آنکه بر دوش رسول الله دارد جان تویی

آنکه بخشیده است جان بر پیکر تقوا تویی

آنکه بربوده دل از صاحب دلان یکجا تویی

آنکه سربسپرده بر آیین فرمانت منم من

وانکه بین دوستان گشته ثنا خوانت منم من

ای شکسته خسته ای در شیوه صلح تو پیدا

دوست از صبرت به حیرت دشمن از صلح تو رسوا

صبر کردی تا شود برنامه اسلام اجرا

صلح کردی تا قیام کربلا گردید برپا

صلح و صبرت بود دام دیگری بر خصم غافل

ورنه هرگز آشتی باهم ندارد حق وباطل

توهمان مردی که در جنگ جمل شمشیر بستی

چون علی در حین چالاکی به سدر زین نشستی

قلب لشکر را دریدی پشت دشمن را شکستی

رشته جان گَلان را بی امان از هم گسستی

مر مرا باور نيايد دست روي هم گذاري

خواستی آنجا گلوی کفر را در هم فشاری

تو ولی حقی و حق خوانده بر هستی امامت

صبر شد پیروزی اسلام در صلح و قیامت

وحی منزل هست مانند کلام الله پیامت

وین نباید برد جز با عزت و تمجید نامت

میثم این الهام را از آیه قرآن گرفته

با تولای تو در دل پرتو ایمان گرفته

--------------------------------------

نظری هم به من از احسان کن

دیگر این خانه مرا تنگ بود

زندگی بی شهدا ننگ بود

توکه از حال دلم آگاهی

عاشقان را توچراغ راهی

دوستانم همه از دستم رفت

دل به هر پاک دلی بستم رفت

حال تنها و غریبم چه کنم ؟

این جهان داده فریبم چه کنم ؟

 در مدح حضرت قاسم
-----------------------------------

از صدف گفته قاسم اگر

در معانی به درآید دگر

در دل آنکس که خدابین بود

جامع معنای سخن این بود

طعم شهادت به ره دین تو

حس شود از بوسه شیرین تو

حل شود این مسئله با یک مثل

تلخ بود پیش لبانت عسل

هیبت  ، مصطفوی - صولت  ، مرتضوی

در پیش روی نبی - علی به رزم  آمده

صفین کرب و بلا - حیدر خون خدا

پای رکاب حسین – حسن به میدان زده

عطر یاس  پیچیده در کرب و بلا

می آید عمو ز سمت خیمه ها

می گیرد زهرا دم واویلتا

واویلا واویلتا – واویلا واویلتا

یا حسین پرپرمن – عطر مادر من

میوه باغ دلم – غنچه باغ حسن

در نهفته ای  درخون شکفته ای

در سپید نجف شده عقیق یمن

یا حسین پرپرمن – عطر مادر من

میوه باغ دلم – غنچه باغ حسن

افتادی چرا دیگه از تب و تاب

لب بگشا نذار عمورو بی جواب

کنار علی اکبرم بخواب - واویلا