صبح روز يكشنبه 06-10-88 ( 10 محرم 1431) - عاشورا
--------------------------------------------------------
ای اهل شام و کوفه من نجل رسولم
پرورده دامان زهرای بتولم
مرآت ذات خالق اکبر منم من
قرآن روی قلب پیغمبر منم من
فرموده در اوصاف فخر عالمینم
مردم ! حسین است از من و من ازحسینم
من سید جمع جوانان بهشتم
روح کتاب الله و ریحان بهشتم
من کل احمد را زاحمد ارث بردم
من از سرانگشت محمد شیر خوردم
گهواره جنبانم همان روح الامینم
بغضم همه کفر است و مهرم اصل دین است
من رکن ایمانم اگر ایمان بدانی
من روح قرآنم اگر قرآن بخوانی
من بر تمام عالم خلقت امامم
من حمد وتکبیر و تشهد من قیامم
تطهیرو قدرو هل اتی و کوثرم من
میزان اعمال شما در محشرم من
بوسید احمد عضو عضو پیکرم را
صورت - گلو – لب- بلکه از پا تا سرم را
فلک نجات خلقم و خود ناخدایم
خوانده رسول الله مصباح الهدایم
روحم روان رحمت للعالمین است
تیغم همان تیغ امیرالمومنین است
لبهای ختم الانبیاء روی لبم بود
بالله قسم دوش پیمبر مرکبم بود
ای قوم بی شرم و حیا پستید پستید
بر قتل فرزند پیمبر عهد بستید
کردید ازمن دعوت و عهدم شکستید
حتی به روی اهل بیتم آب بستید
با چشم خود دیدم که کشتید اکبرم را
با تیر بگرفتید از شیر اصغرم را
باغ گل یاس مرا ازمن گرفتید
لب تشنه عباس مرا ازمن گرفتید
درلاله زار سینه جز داغم نمانده
یک لاله نه یک غنچه در باغم نمانده
------------------------------------------
ماه حرام وعزمتان با من قتال است
خود با کدامین جور خون من حلال است ؟
بادین و قرآن و شرف کردید بازی
این است آیا شیوه مهمان نوازی ؟
این بود رسم حرمت از پیغمبر و آل
اطفال معصومش زنند از تشنگی بال
والله جز من زاده پیغمبری نیست
از خاندان او حسین دیگری نیست
وقتی شرار خشم حق در حشر خیزد
از چنگتان خون من مظلوم ریزد
منشور پر شور مرا با هم بخوانید
اتمام حجت با شما کردم بدانید
خیل ملایک لشکرش بودند آن روز
شمشیرها فرمانبرش بودند آن روز
با یک اشارت حکم اورا می شنیدند
قلب تمام شمرها را می دریدند
او جان به کف تسلیم ذات کبریا بود
سرتا قدم قربانی وصل خدا بود
تن را زهرجانب نشان تیرها کرد
رفع عطش ز آب دم شمشیرها کرد
شیر خدا را روبهان اینگونه دیدند
از چهارجانب بهر قتل او دویدند
بغض درون و زخم دل را چاره کردند
قرآن ختم الانبیاء را پاره کردند
اعضای اوازهم جدا می شد به شمشیر
زخم تنش را بخیه می کردند با تیغ
تابنگرند بی پرده بر رخسار جانان
هر زخم او چشمی شد و هر تیر مژگان
گرچه عدو با تیر او را بارها کشت
تیری که زد بر قلب او بیرون شد از پشت
--« برنامه شبهاي ماه مبارك رمضان در هيات رزمندگان غرب تهران ـ مهديه ي امام حسن مجتبي (عليه السلام) » --
